tag:blogger.com,1999:blog-87122340032610379162011-04-22T00:53:21.389+03:00Τραγικό δεν είναι αν σε καταλάβουν και δε σε δεχτούν, τραγικό είναι να σε δέχονται χωρίς να σε καταλαβαίνουν...BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.comBlogger281100tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-6513597576181489672007-06-18T13:00:00.000+03:002007-06-18T13:32:17.892+03:00

"Μετακομίζω γιατί χωρίζω"... Από το blogspot. Μη μασάτε. Όχι, δεν έφταιξε σε τίποτα. Απλά... Γιατί τα άλλα παιδάκια να πάνε σε βίλα και η BeBe σε διαμέρισμα;Από σήμερα λεπόν εδώ:http://hollybb.wordpress.com/Υ.Γ. Τα κείμενα έχουν μεταφερθεί αυτούσια. Δεν σας στερώ το δικαίωμα για χώσιμο. Απαπαπαπα..

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-58901326306270302522007-06-15T15:09:00.000+03:002007-06-15T22:26:06.532+03:00

Κάποια Πρωτομαγιά με πήρε η Ξανθιά και πήγαμε στας εξοχάς. Ο καθαρός αέρας, οι παραλίες, οι ζέστες, ο πολύς ο ύπνος με είχαν βαρέσει στο κεφάλι και είχα μια φοβερή όρεξη για μαλακίτσες.Κάθε φορά που το ομολογώ αυτό στα κοντινά μου πρόσωπα, μετά την πρώτη κραυγή "Ωχ!" έρχεται το κλασικό "Σε φοβάμαι λίγο. Που θα στείλεις και τί". Ε, αυτή τη φορά είπα να πρωτοτυπήσω και να αποφύγω την τεχνολογία.

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-62279554162986686312007-06-12T12:12:00.000+03:002007-06-12T13:05:07.139+03:00

H Φεγγαρένια και η Τρελοφαντασμένη με κάλεσαν να παίξω λέει. Να γράψω για τον Πρίγκιπά μου. Πως θέλω να είναι, πως θα φέρεται, τι θα φορά, τι θα νιώθει. Αν έγραφα "Δεν ξέρω" θα ήταν εύκολο για μένα και απογοήτευση για τους άλλους. Κι όμως. Δεν μου αρέσει να βάζω τίποτα σε καλούπι. Ούτε καν αυτόν που θα έρθει. Κι από την άλλη δεν ξέρεις ποτέ αν ο Πρίγκιπάς σου μπορεί να έρθει. Κι αν έρθει βάτραχος

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-58466799208902336392007-06-11T02:06:00.000+03:002007-06-11T10:02:45.543+03:00

Ναί, ναί ξέρω...θα κοιτάς έκπλήκτη και δεν θα πιστεύεις πως έγραψα..αλλά να..φταίει μάλλον αυτό που περιμένω. Μετά θα πάρεις και τις άλλες και θα τους πει: "Μπείτε να δείτε, η ξανθιά αξιώθηκε να γράψει, η παλιοσούρπο"... Και εκείνες φυσικά σιγά μη χάσουν, χάνουμε ευκαιρία όταν βρίσκουμε θέμα για σχολιασμό; Και μετά ξέρεις, η μία να τηλεφωνεί στην άλλη και το ράδιο αρβύλα να φτάνει στον θεό...Όλο

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-26893953150238418402007-06-08T10:19:00.000+03:002007-06-08T11:04:01.813+03:00

Κάθε φορά που κοιτάω παιδικές μου φωτογραφίες το μάτι μου πέφτει σχεδόν πάντα στην έκφρασή μου. Είχα το βλέμμα του παιδιού που αναμένει κάτι, ένα δώρο, μια έκπληξη, ένα χαμόγελο. Πιτσιρίκα, η προσμονή μου πως κάτι θα συμβεί ήταν τέτοια που θυμάμαι πολλές φορές τα κοντινά μου πρόσωπα να δυσανασχετούν λέγοντας το γνωστό, "μη πιστεύεις πως ο κόσμος γυρίζει πάντα γύρω από σένα". Τους έφερνα όμως κι

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com42tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-22697114246811912112007-06-04T12:33:00.000+03:002007-06-04T13:15:25.075+03:00

Πνίγομαι. Η δική μου Οδύσσεια δεν σταματάει ποτέ. Εγώ δεν τη σταματάω. Χαροπαλεύω σε κύματα μελαγχολίας, αναμνήσεων και σκέψεων θλιβερών που με αγχώνουν και χάνω την αισιοδοξία μου. Που για αυτήν είχαν συνηθίσει να με αγαπούν. Που έβρισκα χρώμα πάνω στον μαύρο ουρανό, στα μοβ φορέματα, στους γκρίζους τοίχους. Που ανακάλυπτα τραγούδια σε βουβές ατμόσφαιρες και αμήχανες σιωπές. Που σχεδίαζα

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com54tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-555735802611874362007-06-01T09:36:00.000+03:002007-06-01T09:44:54.222+03:00

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του»(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδια, όχι ο κανόνας...»(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007).Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-60879453901572791482007-05-24T10:12:00.000+03:002007-05-24T10:46:48.976+03:00

2001. Στο Τορίνο, η συνήθης μουντίλα της πόλης, έχει φτάσει μέχρι και στις τάξεις της ομάδας. Zidane και Nedved λέγεται πως θα αποχωρήσουν από την Γιουβέντους το καλοκαίρι, αλλάζοντας πρωτάθλημα. Κανείς δεν ασχολείται τί θα κάνει και που θα καταλήξει το πρώην έτερον ήμισυ του Alessandro Del Piero στην επίθεση, Filippo Inzaghi. Ο 27χρονος επιθετικός με πρόβλημα στο γόνατο, παρακολουθεί ματς από

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com46tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-32657090685558903612007-05-22T14:42:00.001+03:002007-05-22T15:51:36.182+03:00

Θα ήταν Αύγουστος, απογευματάκι με την θερμοκρασία να μην ξεπερνά τους 24, ένα ελαφρύ αεράκι θα μου χάιδευε τους ώμους και θα έκλεινα τα μάτια να απολαύσω το δειλινό πάνω στην θάλασσα. Ολομόναχη. Θα μπερδευόντουσαν τα μαλλιά μου, θα γέμιζαν άμμους τα πόδια μου και θα είχε κύμα. Θα σκεφτόμουν πως θα ήθελα να γνωρίσω για πρώτη φορά τον έρωτα. Να ήταν γλυκός με ένα αλήτικο όμως βλέμμα. Σαν αύρα

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com55tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-33650110685371340662007-05-17T15:57:00.000+03:002007-05-17T16:31:14.217+03:00

Της αρέσει να χαϊδεύει ανδρικά πρόσωπα, πάντα τα φοβάται αλλά της άρεσε από μικρή, σαν τότε που χανόντουσαν τα δαχτυλάκια της στα γένια του παππού και στα αγκαθάκια από τα μάγουλα του μπαμπά της.Άγγιζει τους ανθρώπους και καταλαβαίνει την αύρα τους, είναι καυτοί σχεδόν πάντα κι αυτό την ενοχλεί. Θέλει να είναι μόνο αυτή η θερμή. Γιατί φοβάται.Φοβάται το κρύο που θα της δώσουν, την δροσερή ματιά,

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com46tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-42380114704386924562007-05-15T11:18:00.000+03:002007-05-15T11:22:42.835+03:00

Μπορείς να φτιάξεις σε κάποιον την ημέρα επειδή απλά τα χείλη σου άνοιξαν πλατιά και έβγαλαν χαρά, ευγνωμοσύνη, ευτυχία, ανακούφιση...Γι' αυτό...μην κρύβετε ποτέ το χαμόγελό σας!Χαρίζω χαμογελάκια σήμερα.....Καλή μας μέραααα!!

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com44tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-61691331146961913272007-05-10T14:34:00.000+03:002007-05-10T14:56:20.076+03:00

1. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι...Η ευτυχία είναι στιγμές. Το χαμόγελο του αδερφού μου, το φιλί της αδερφής μου, το μπράβο των γονιών μου, μια ειλικρινής αγκαλιά.2. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;Το ξυπνητήρι ή η ιδέα πως θα κάνω εκδρομή.3. Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;Χθες βράδυ στο σπίτι μιας αγαπημένης φίλης.4. Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι..Αυθορμητισμός5. Το

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-53106932660077673052007-05-08T23:51:00.000+03:002007-05-09T00:13:41.942+03:00

Πολλοί με «καταδικάζουν» λέγοντας πως βάζω τα πάντα στο ίδιο τσουβάλι και δεν έχω το θάρρος της επιλογής. Όχι, δεν είναι όλα στο ίδιο τσουβάλι. Είναι σε διαφορετικό.Ανάλογα τη στιγμή, την διάθεση, την εποχή, τα συναισθήματα.Σχεδόν πάντα θα βρω σε έναν άνθρωπο ή σε ένα είδος μουσικής, κάτι που να με ελκύει, είτε είναι η νότα, είτε ο στίχος, είτε το ντέρτι που σου βγάζει.Ιδού λοιπόν, πως «ακούω»

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-5729490479716738402007-05-03T22:54:00.000+03:002007-05-03T23:29:03.027+03:00

Θες κάτι η Άνοιξη, κάτι η μούρλα που με έχει πιάσει να φτιάξω -επιτέλους- το δωμάτιό μου, αλλάζοντας χρώματα, κουρτίνες, αφίσες έως και τα κεριά, είπα να αρχίσω από κάπου. Κατέβασα καλοκαιρινά, μάζεψα χειμωνιάτικα, άρχισα τα πλυντήρια. Άρχισα. Αλλά δεν τελείωσα. Πρέπει να είναι περισσότερα από επτά χρόνια που έχουμε το συγκεκριμένο πλυντήριο, αλλά έπρεπε όταν εγώ πήρα απόφαση να βάλω 6-7 μαζεμένα

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com50tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-91927483366903402742007-04-30T13:26:00.000+03:002007-04-30T21:08:00.796+03:00

Μύρισα όλη την Άνοιξη σε δύο μόλις μέρες. Γίνεται, αλήθεια σου λέω, γίνεται.Καφές που αργοπεθαίνουν οι κόκκοι του πάνω στο γκαζάκι το πρωί, με δύο φουσκαλίτσες για το καλό και ροζουλί αμυγδαλιές ανθισμένες λες και τις άγγιξε χέρι αγγέλου.Καμμένο ξύλο στη θράκα, χταπόδι με ξίδι και ούζο με απίστευτους χρωματισμούς στο γυαλί του φθαρμένου ψηλού ποτηριού για το μεσημέρι. Γαλάζιο, λευκό και απαλό

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-71299271406877185862007-04-25T15:10:00.000+03:002007-04-25T20:28:19.315+03:00

Κοιμάμαι με το ράδιο ανοιχτό. Από παιδί. Δεν θυμάμαι αν το ήθελα από φόβο για συντροφιά ή για να με καλέσει πιο απαλά και γλυκά κοντά του ο Μορφέας, απλά πως κάθε πρωί ξυπνούσα αναμαλλιασμένη από την ταραχή με τις φωνές της αδερφής μου γιατί λέει δεν την άφηνα να κοιμηθεί.-Μάτι δεν έκλεισα όλη νύχτα με τις βλακείες σου. -Ποοό πρωί πρωί. Τι σε πείραξε; Δεν νανουρίστηκες;-Όχι!Βλέπω ανθρώπους

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-24079429686511997742007-04-19T19:27:00.000+03:002007-04-20T20:29:30.185+03:00

Είδα πως γύρισαν σιγά σιγά όλοι στην καθημερινότητά τους, απ' όσα διάβασα, άκουσα και πήρα μυρωδιά και είπα να δώσω κι εγώ το παρόν. Καλά είμαι ζερο μου, μην ανησυχείς. :)Το τριήμερο του Πάσχα, μάλλον κράτησε περισσότερο για μένα. Όχι, δεν ήμουν από τους τυχερούς που ξέφυγαν από την λαίλαπα των εργαζομένων που επέστρεψαν αγχωμένοι και ξενερωμένοι στις δουλειές τους. Απλά δεν λέω να το πάρω

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-1257923118616428172007-04-05T20:54:00.000+03:002007-04-05T21:10:12.607+03:00

Μέρες θέλω να σου γράψω και δεν ξέρω τί. Ή καλύτερα πως να στα γράψω. Ποιά μη με ρωτάς, είναι τόσα πολλά που ακόμα κι εσύ θα απορούσες με τις σκέψεις μου...Ξορκίζονται οι δαίμονες; Αν ναι, πες μου σε παρακαλώ τον τρόπο κι από μένα ό,τι θες. Δεν θα σε φέρνω στο νου τόσο συχνά. Δεν θα ανατρέχω πίσω, ούτε θα ακούς για μένα.Όσο πλησιάζουν οι μέρες, τόσο το χτυποκάρδι δεν έχει σταματημό. Αναπαίσθητα

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-43792675182592551752007-03-23T01:46:00.000+03:002007-03-23T02:25:00.312+03:00

Τσάντα. Κλειδιά. Κινητό. Άλλο, άλλο; ...Άρωμα! Ασανσέρ. Ισόγειο. Πεζοδρόμιο. Βγήκε πάλι. Χωρίς λόγο. Έτσι για βόλτα. Πάλι δεν θυμάται που έχει παρκάρει. Πρώτο στενό, δεύτερο στενό, παράλληλα, κάθετα και τούμπαλιν. Ένα τέταρτο περιπλάνησης και ένα τσιγάρο που της έπεσε από τα δάχτυλα καθώς έψαχνε τα κλειδιά στην αχανή τσάντα κι άρχισε να βρέχει πάλι.Χωρίς βενζίνη, χωρίς νερό για τα τζάμια. Χωρίς

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-46507330017466527682007-03-20T01:21:00.000+03:002007-03-20T02:20:36.505+03:00

Θάλασσα και όχι βουνό Ιστιοπλοϊκό και όχι σκάφοςΉλιοςΑνοιχτά παράθυρα και όχι γρίλιεςΑεράκι και όχι ΒορριάςΒροχήΆνοιξη και όχι ΧειμώναςΣεπτέμβρης και όχι ΝοέμβρηςΑλκυονίδεςΚρασί και όχι ΟυϊσκιΑμμουδιά και όχι πέτραΣούρουποΦόρεμα, αέρινο και όχι παντελόνιΓόβα και όχι μπόταΤανγκόElvis και Suspiciοus Minds και όχι OasisFast Car και όχι Yellow SubmarineGravityΚούβα και όχι ΊμπιζαΠάργα και όχι

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-79236303441306484692007-03-15T06:22:00.000+03:002007-03-15T20:09:00.650+03:00

Θες να 'μαι καλά να μην πονάω. Θες να 'σαι μακριά και να μοιράζεις στιγμές που 'χα κρατήσει για να σ' έχω. Θες να μη σου λέω πως σ' αγαπάω, να ζω και να ξεχνάω τ' άρωμά σου.Θες να μην υπάρχω στα όνειρά σου ποτέ, να μην ακούω της καρδιάς μου τη φωνή, να της κρατήσω μια γωνίτσα να κρυφτεί, να μην λυπάμαι που σε χάνω ξαφνικά, να μην φοβάμαι που η ανάγκη μας νικά, να μην αγγίξω την αλήθεια σου ξανά,

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-61886284831665382442007-03-15T02:04:00.000+03:002007-03-15T02:45:16.146+03:00

Καλά ρε κοπελιά πως τα καταφέραμε πάλι έτσι; Εγώ νόμιζα πως είχαμε πέσει σε νιρβάνα όλο το απόγευμα και δεν θα ξεκουνιόμασταν. Δύο λεπτά και λίγη σιωπή πριν έρθει το "γιατί πάλι;" ήταν αρκετά. Ήσουν κι εσύ εκείνη τη νύχτα....Άλλο που δεν ήθελες, λίγες ώρες μετά να μη θυμάσαι ούτε πως σε λένε, ούτε πως τον λένε. Επίτηδες το έκανες. Να σε βλέπω χάλια, να σιγοτραγουδάς μια ισπανική μπαλάντα-αυτή

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-43446088287925304482007-03-09T01:30:00.000+03:002007-03-09T02:56:34.086+03:00

Θυμάμαι όταν σε αντίκρυσα τρομάζοντας από τη σιγουριά στο βλέμμα σου. Αγέρωχο, επίμονο. Σαν να έλεγες, θα σας φάω όλους. Βαρύ περπάτημα, σταθερό και ένα χαμόγελο λάγνο που με εκνεύριζε κάνοντάς με όμως να θέλω να σε ανακαλύψω. Ένα μυστήριο. Όπως και η ζωή σου. Άλλο αν την έμαθα μετά. Τότε τι ήσουν και τι ήμουν; Πιτσιρίκια. Θυμάσαι που ήρθες ένας άλλος από αυτό που άφησες εκεί να σε θυμούνται;

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-82604858322722366982007-03-01T21:12:00.000+03:002007-03-01T22:23:49.785+03:00

And the time has come...Άραγε ποιά είμαι? Εγώ? Ή η άλλη?...who caresΈτσι κι αλλιώς τελευταία κι εγώ με έχω χάσει κάπου στη διαδρομή. Οπότε τι σημασία έχει η ταυτότητα? Δυστυχώς για τους περισσότερους έχει. Ποιος είσαι, τι δουλειά κάνεις, πόσα βγάζεις, που βγαίνεις...μπλα μπλα μπλα...Τόσες ερωτήσεις, τόσες απαντήσεις και η ουσία πια χαμένη κάπου στα σκονισμένα κουτιά με τις παλιές φωτογραφίες, τα

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-56932732077950745932007-03-01T18:01:00.000+03:002007-03-01T18:45:26.292+03:00

Μπήκε τυπικά η εποχή μου από σήμερα και ήδη νιώθω καλύτερα. Τελικά είναι υπέροχο συναίσ8ημα να ξεκινάει η μέρα σου από νέα που το μόνο που σου δίνουν είναι ευτυχία. Νέο μέλος στην οικογένεια σήμερα και ήταν η πρώτη φορά μετά από μήνες που σηκώθηκα στο δευτερόλεπτο από το κρεβάτι. Και η διαδρομή προς το μαιευτήριο, ήταν ακόμα καλύτερη. Ένιωθα όλο το φως του ήλιου να με λούζει και να κάνει κόκκινες

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-6645903173264091312007-02-24T17:49:00.000+03:002007-02-24T18:16:28.082+03:00

Άσε με να κοιμηθώ.Γιατί;Έτσι.Νυστάζεις;Όχι.Τότε;Για να μη σκέφτομαι.Tί;Εσένα.Κι αν μ' ονειρευτείς;Θα ξυπνήσω.Κι αν είμαι η πρώτη σου σκέψη;Θα γυρίσω πλευρό.Κι αν εμφανιστώ στο προσκέφαλό σου;Θα κλείσω τα μάτια.Κι αν δε μπορέσεις να ξανακοιμηθείς;Θα ανάψω τσιγάρο για να χαθείς μέσα στον καπνό.Δεν θα χαθώ.Γιατί;Γιατί δεν θέλω.Θέλω όμως εγώ.Γιατί;Για να μην πονάω πια...

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-34841621705056224242007-02-22T18:16:00.000+03:002007-02-22T18:29:23.973+03:00

Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πλέον τη σημασία του "'Έκτακτου γεγονότος" στην τηλεόραση. Πότε είναι ληστεία σε τράπεζα (καθημερινά απλά πράγματα δηλαδή), πότε είναι ατύχημα στο Δαχτυλίδι της Κηφισίας(γραφικό όσο η Σαντορίνη) και πότε το νέο λουκ στα μαλλιά της Τάμτα( ε, μια και είναι υποψήφια για τη Eurovision).Σήμερα το μεσημέρι για παράδειγμα, εκεί που καθόμουν αναπαυτικά στον καναπέ μου και

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8712234003261037916.post-26980288228125965212007-02-21T14:49:00.000+03:002007-02-21T15:22:02.087+03:00

Αν υπάρχει αυτό που λέμε έμμονη ιδέα, κόλλημα, μόνιμος προβληματισμός ή ό,τι άλλο anyway σε τρώει μέρα με τη μέρα και πολλές φορές χωρίς να το καταλαβαίνεις, τότε έχεις πιάσει το νόημα του "καμμένου" αν8ρώπου.Δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό το να είσαι καμμένος, γιατί συνήθως είναι και επιλογή μας τις περισσότερες φορές. Αλλά για να έχει τη σημασία που έχει η λέξη, τελικά μάλλον κακό πρέπει να

BeBehttp://www.blogger.com/profile/03062005729860158489noreply@blogger.com0